ពាក្យចាស់លោកពោលថា ប្រហែសបាត់ ប្រយ័ត្នគង់ ទាំងនេះគឺជាពាក្យពិត តួយ៉ាងវាគឺជារឿងដែលខ្ញុំបានជួបប្រទះ ហើយក៏បានបន្សល់ទុកនូវវប្បដិសារីដ៏ធំមួយ ដោយសារតែការធ្វេសប្រហែសរបស់ខ្ញុំមួយនេះ។ មនុស្សភាគច្រើនដែលស្គាល់ខ្ញុំ គេតែងតែមើលឃើញខ្ញុំថាជាមនុស្សម្នាក់ដែលរីករាយ និង ចូលចិត្តនិយាយលេងសើច តែពួកគេមិនបានដឹងថានៅពីក្រោយស្នាមញញឹមដែលខ្ញុំមានរាល់ថ្ងៃនេះបង្កប់ទៅដោយការឈឺចាប់ នឹងវប្បដិសារី។ ហើយស្នាមញញឹម និងការលេងសើចទាំងនេះគឺគ្រាន់តែជាការធ្វើឡើងដើម្បីបិទបាំងនូវការពិតដែលមានក្នុងចិត្តខ្ញុំតែប៉ុណ្ណោះ។ ត្បិតថារឿងដ៏អាក្រក់នេះវាមិនមែនធ្លាក់មកលើខ្លួនខ្ញុំ តែវារឹតតែធ្វើឲ្យខ្ញុំកាន់តែឈឺចាប់ដែលវាត្រូវធ្លាក់លើប្អូនស្រីខ្ញុំ។ ដោយសារតែគ្រប់គ្នាដែលនៅក្នុងគ្រួសារនេះ គឺប្រៀបដូចជាសរសៃឈាមដែលមានតួនាទីដ៏សំខាន់ក្នុងខ្លួនរបស់ខ្ញុំ។ ប្អូនស្រីខ្ញុំម្នាក់នេះជាមនុស្សស្លូតណាស់ ស្មោះត្រង់ណាស់ ចិត្តល្អណាស់ ហ្មត់ចត់ណាស់ ហើយគ្រប់ទង្វើដែលនាងធ្វើ គឺតែងតែគិតពីអ្នកដ៏ទៃជាមុនជានិច្ច ក៏ព្រោះតែនាងជាមនុស្សបែបនេះហើយទើបធ្វើឲ្យខ្ញុំជាបងស្រីនេះធ្វេសប្រហែសចំពោះនាង។ ព្រោះតែគិតថានាងជាមនុស្សម្នាក់ដែលរឹងមាំ ទើបធ្វើឲ្យខ្ញុំតែងតែព្រងើយកន្តើយចំពោះនាង មិនដែលបានយកចិត្តទុកដាក់នូវអ្វីដែលនាងធ្វើ អ្វីដែលនាងនិយាយ ហើយក៏មិនដែលបានលើកទឹកចិត្តនាង រហូតធ្វើឲ្យនាងធ្លាក់ចូលទៅក្នុងភាពឯកា ខ្លាចគេ ក្លាយជាមនុស្សអស់សង្ឃឹម បាត់បង់ជំនឿចិត្ត គិតថាខ្លួនឯងគ្មានតំលៃ តែងតែនាំទុក្ខដល់អ្នកដ៏ទៃ លែងចង់និយាយចង់ស្តី លែងចង់ជួបមុខមនុស្សដែលនៅជុំវិញខ្លួន គិតថាខ្លួនឯងធ្វើអ្វីក៏មិនកើត ដែលធាតុពិតនាងតែងតែធ្វើបានល្អ ហើយពេលខ្លះក៏មានគំនិតគិតខ្លី។ ក្នុងនាមជាបងស្រីម្នាក់ តើអ្នកណាមិនឈឺចាប់នៅពេលឃើញប្អូនស្រីដ៏រស់រវើកម្នាក់ធ្លាក់ក្នុងសភាពបែបនេះ? ចំពោះខ្ញុំ វាប្រៀបដូចជាម្ចុលរាប់ពាន់ដើមចាក់ដោតយ៉ាងជ្រៅក្នុងបេះដូងដែលគ្មានវិធីអាចដកចេញបាន ហើយរឿងនេះក៏ត្រួវក្លាយជាវប្បដិសារីដ៏ធំក្នុងជីវិតរបស់ខ្ញុំ។ រាល់ថ្ងៃពេលជួបនាងម្តងៗ មើលឃើញភាពក្រៀមក្រំរបស់នាង វប្បដិសារីរបស់ខ្ញុំតែងតែស្តីបន្ទោសឲ្យខ្ញុំថា ប្រសិនបើខ្ញុំយកចិត្តទុកចំពោះនាងជាងនេះបន្តិច ធ្វើល្អចំពោះនាងជាងនេះបន្តិច ផ្តល់ភាពក្តក់ក្តៅឲ្យនាងបានច្រើនជាងនេះបន្តិច ប្រហែលជាគ្មានរឿងអកុសលនេះកើតឡើងចំពោះនាងនោះទេ តែគ្រប់យ៉ាងវាបានកន្លងហួសអស់ទៅហើយ ហើយខ្ញុំក៏មិនអាចធ្វើអ្វីបានក្រៅតែពីទទួលនូវការឈឺចាប់នេះ។ ខ្ញុំពិតជាចង់ឲ្យពេលវេលាវិលថយក្រោយ និង គ្រប់យ៉ាងត្រឡប់ទៅជាដូចដើមវិញណាស់ ពេលខ្លះខ្ញុំអង្គុយមើលរូបថតជុំគ្នា នឹកស្រម៉ៃដល់ពេលវេលាដែលពួកយើងលេងសើចសប្បាយជាមួយគ្នា បន្លែងគ្នាយ៉ាងរីករាយ តែពេលនេះលែងមានពេលវេលានោះទៀតហើយ គ្រប់យ៉ាងបានត្រឹមតែជាការចងចាំប៉ុណ្ណោះ ហើយរាល់ពេលដែលខ្ញុំនឹកដល់រឿងនេះម្តងៗ ទឹកភ្នែករបស់ខ្ញុំតែងតែហួរចុះមកដោយមិនដឹងខ្លួន ពេលខ្លះសូម្បីតែជិះម៉ូតូក៏ហូរទឹកភ្នែកដែរ អ្នកមិនដឹងរឿងប្រហែលជាគិតថាខ្ញុំជាមនុស្សឆ្កួតដែលត្រូវមកហូរទឹកភ្នែកបែបនេះ តែការពិតខ្ញុំបានត្រឹមតែបង្ហូរវាតាមផ្លូវប៉ុណ្ណោះ ព្រោះខ្ញុំមិនអាចឲ្យអ្នកផ្ទះរបស់ខ្ញុំឃើញពីទង្វើនេះទេ ជាពិសេសចំពោះមុខប្អូនៗខ្ញុំព្រោះមិនចង់ឲ្យពួកគេពិបាកចិត្ត។
ជាចុងក្រោយ ខ្ញុំសូមអរគុណដល់មិត្តទាំងអស់គ្នា ដែលបានចំណាយពេលអានអត្ថបទរបស់ខ្ញុំ ហើយក៏ប្រហែលជាមានអ្នកខ្លះគិតថាខ្ញុំជាមនុស្សបែបណាដែលយករឿងផ្ទាល់ខ្លួនមកនិយាយបែបនេះ? តែចំពោះខ្ញុំ ខ្ញុំសរសេរវាឡើងមានគោលបំណងពីរគឺ៖
១. ខ្ញុំចង់ចែករំលែកនូវបទពិសោធរបស់ខ្ញុំដល់អ្នកទាំងអ្នកគ្នា ក៏ដូចជាចង់រំលឹកដល់អ្នកទាំងអស់គ្នាដើម្បីកុំឲ្យមានវប្បដិសារីដូចជាខ្ញុំ ព្រោះថាវាឈឺចាប់ណាស់ ហើយវានឹងក្លាយទៅជាស្រមោលដែលអន្ទោលតាមប្រាណយើងអស់មួយជីវិត។
២. គឺចង់សុំនូវមតិយោបល់ពីអ្នកទាំងអស់គ្នា តើមានវិធីអីដើម្បីលើកទឹកចិត្តនាង? ព្រោះខ្ញុំបានព្យាយាមប្រើមធ្យោបាយជាច្រើនហើយ តែហាក់បីដូចជាគ្មានប្រយោជន៍សោះ។
ការធ្វេសប្រហែស នឹងបន្សល់នូវវប្បដិសារី ខែធ្នូ 17, 2011
ពិតជាថ្ងៃស៊យរបស់ខ្ញុំមែន ខែសីហា 2, 2011
និយាយទៅមិនអស់ចិត្តសោះ ថ្ងៃនេះបើកភ្នែកឡើងភ្លៀងធ្លាក់ទាំងព្រលឹម ថាភ្លៀងវាជារឿងធម្មជាតិ តែរឿងដែលធ្វើឲ្យខ្ញុំយល់ថាថ្ងៃនេះជាថ្ងៃស៊យនោះគឺតាំងពីព្រឹកទល់យប់ខ្ញុំជួបតែរឿងមិនល្អ។
ថ្ងៃនេះក្រោកពីគេងប្រញ៉ាប់ប្រញ៉ាល់រៀបចំខ្លួនទៅធ្វើការដូចសព្វដង ចេញពីផ្ទះបន្តិចស្រាប់តែឃើញផ្លូវ(ផ្លូវវែងស្រេង) ដែលធ្លាប់តែចេញចូលហ្នឹងត្រូវកកស្ទះដោយឡានកុងទីន័រក៏សំរេចចិត្តបកមកតាមផ្លូវផ្សេងវិញព្រោះខ្លាចទៅធ្វើការមិនទាន់ ជិះតាមផ្លូវនេះបានបន្តិចស្រាប់តែមានឡានមួយបើកយ៉ាងលឿនមកកៀរពីក្រោយ ព្រោះតែជៀសឡាននេះខ្ញុំត្រូវជ្រុលចង្កូតទៅធ្លាក់ក្រឡុកយ៉ាងពេកទំហឹងសឹងនឹងដួលម៉ូតូទៅហើយ តែសំណាងល្អដែលក្រឡុកនោះមិនសូវជ្រៅ ហើយខ្ញុំបើកម៉ូតូយឺតៗកុំអីមិនដឹងយ៉ាងណាទេ នេះជារឿងចង្រៃទាំងព្រលឹម ពេលទៅជិតដល់កន្លែងធ្វើការក៏ឈប់រកទិញអាហារពេលព្រឹក ក្រោកពីបានហើយក៏ប្រញ់ាប់បន្តទៅកន្លែង ពុទ្ធោ! ស្រាប់តែម៉ូតូខ្ញុំដេលែងឆេះត្រូវបណ្តើរទំរាំដល់កន្លែងធ្វើការព្រោះនៅម្តុំនោះមិនមានជាងជួសជុល ខ្ញុំហត់ស្ទើរស្លាប់។ ពេលមកដល់កន្លែងធ្វើការយល់ថាបានធូរស្រាយបន្តិច តែមានឯណាបែរជាធប់ដង្ហើមស្ទើរស្លាប់ព្រោះតែត្រូវទ្រាំនឹងផ្សែងបារីដែលមេរបស់ខ្ញុំទើបមកពីប្រទសសឹង្ហបូរីជក់។ និយាយពីពេលល្ងាចវិញ ពេលចេញពីធ្វើការគិតថាមានយីអ៊ុនបន្តិចព្រោះត្រូវមេហៅទៅឌីនន័រជាមួយ តែគ្រប់យ៉ាងហាក់ដូចជាមិនសមប្រកបសោះ ពេលត្រឡប់មកផ្ទះវិញក្រោយពេលញាំអីហើយខ្ញុំជិះម៉ូតូយ៉ាងលឿនព្រោះយប់បន្តិចហើយ ម្យ៉ាងជាស្រីមកតាមផ្លូវម្នាក់ឯងហើយផ្ទះឆ្ងាយផង ក្រោយពីធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ស្ពានស្ទឹងមានជ័យបន្តិចស្រាប់តែមានកង់មួយមិនដឹងចេញពីទីណាមកទេហើយក៏គ្មានសញ្ញាអីក៏ឆ្លងវែងយ៉ាងលឿនកាត់មុខម៉ូតូខ្ញុំបើកុំតែខ្ញុំចាប់ហ្រ្វាំងទាន់មិនដឹងថាយ៉ាងណាទេ ក៏រាប់ទុកថាជាសំណាងល្អមួយដែរ ដែលគ្មានឡានមកពីក្រោយទើបខ្ញុំអាចមកដល់ផ្ទះដោយសុវត្ថិភាព។ វាពិតជារឿងហួសចិត្តសំរាប់ខ្ញុំមែន………..
សួស្តីឆ្នាំថ្មី! ខែមេសា 13, 2010
សួស្តីឆ្នាំថ្មី ឆ្នាំខាល ទោស័ក ពុទ្ធសករាជ ២៥៥៤ ដែលនឹងប្រព្រឹត្តទៅនៅថ្ងៃទី ១ ខែពិសាខ ត្រូវនឹងថ្ងៃទី ១៤ ខែមេសា ឆ្នាំ ២០១០ នាងខ្ញុំសូមគោរពជូនពរដល់លោកយាយ លោកតា ពុកម៉ែ មាមីង និងបងប្អូនទាំងអស់ជួបប្រទះតែសេចក្តីសុខសុភមង្គល សំណាងល្អ សុខភាពល្អ ជោគជ័យគ្រប់ភារកិច្ច និងរកទទួលទានមានបានគ្រប់ៗក្រុមគ្រួសារ ជាពិសេសសូមមានសុវត្ថិភាពក្នុងការធ្វើដំណើរកំសាន្តទៅគ្រប់ទីកន្លែង។
សូមអរគុណ!
សុផានី.
ដំណើរកំសាន្តនៅកំពង់សោម ខែមេសា 2, 2010
កាលពីថ្ងៃ ៧ មិនា ខ្ញុំ និងមិត្តរួមថ្នាក់បាននាំគ្នាទៅលេងឆ្នេរសមុទ្រកំពង់សោម។ ទាំងនេះគឺជារូបខ្លះៗ…
រូបថតនៅគិរីរម្យ ខែមីនា 19, 2010
គិរីរម្យគឺជារមណីយដ្ឋានធម្មជាតិដែលប្រកបដោយទេសភាពដ៏ប្រណិត។ ខាងក្រោមនេះគឺជារូបភាពខ្លះៗដែលខ្ញុំបានថតពេលដែលខ្ញុំទៅលេងនៅទីនោះ៖
១៤ កុម្ភៈ ខែកុម្ភៈ 22, 2010
ថ្ងៃ ១៤ កុម្ភៈ គឺជាថ្ងៃដែលគ្រប់គ្នាស្គាល់ថាជាថ្ងៃបុណ្យនៃក្តីស្រលាញ់ មានមនុស្សជាច្រើន បានសំដែងនូវទឹកចិត្តរបស់ពួកគេចំពោះអ្នកពិសេស មិត្តភ័ក្ត បងប្អូន រឺមាតាបិតាជាដើម។
ដោយឡែកថ្ងៃនេះដែរ ក៏ជាថ្ងៃខួបកំនើតម្តាយខ្ញុំ ហើយបងប្អូនខ្ញុំក៏បានរៀបចំពិធីទទួលទានអាហារជួបជុំគ្នាជាលក្ខណៈគ្រួសារមួយ។ ទាំងនេះគឺជារូបភាពខ្លះៗ៖
ជូនពរ ខែកុម្ភៈ 12, 2010
សួស្តីទាំងអស់គ្នា! ក្នុងឱកាសនេះ សូមជូនពរឱ្យអ្នកទាំងអស់គ្នាជួបប្រទះតែសេចក្តីសុខ និងសុភមង្គលគ្រប់ៗគ្នា។
ក្នុងឱកាសចូលឆ្នាំចិននេះដែរ ក្រុមហ៊ុនខ្ញុំក៏បានឈប់សំរាកមួយសប្តាហ៍ដែរ។
រូបថតថ្មី! ខែកុម្ភៈ 8, 2010
សួស្តីមិត្រទាំងអស់គ្នា!បែកគ្នាមួយរយៈសុខសប្បាយជាទេ?
ថ្ងៃនេះ ខ្ញុំមានរូបថតថ្មីចង់បង្ហាញដល់អ្នកទាំងអស់គ្នា។
កាលពីសបា្តហ៏មុនខ្ញុំបានទៅចូលរួមពិធីអាពាហ៏ពិពាហ៏មិត្រភ័ត្រ្តនៅឯខេត្តកំពង់ចាម។ទាំងនេះគឺជារូបថតក្នុងពិធី…
ពត៌មានផ្ទាល់ខ្លួន ខែវិច្ឆិកា 12, 2009
សួស្តី អ្នកទាំងអស់គ្នា!
នាងខ្ញុំឈ្មោះសុផានី នាងខ្ញុំមានសេចក្តីសោមន្សរីករាយណាស់ដោយបានចូលរួមជាមួយ
អ្នកទាំងអស់គ្នា។
បច្ចុប្បន្ននាងខ្ញុំជានិស្សិតឆ្នាំទី៤ នៃសាកលវិទ្យាល័យអាស៊ី អឺរ៉ុប ហើយក៍ជាបុគ្គលិកបំរើការងារ
ក្នុងក្រុមហ៊ុន INDOCHINA STAR CO.,LTD. ដែលជាក្រុមហ៊ុនបំរើសេវាកម្មនាំចេញ នាំចូល។
បើអ្នកទាំងអស់គ្នាមានចំណាប់អារម្មណ៍ចំពោះសេវាកម្មក្រុមហ៊ុននាងខ្ញុំ សូមទំនាក់ទនងអាស័យដ្ឋាន៖៖
#155Eo, ST. 430, SANGKAT TOMNUP TEOK
KHAN CHAMKARMON PHNOM PENH CAMBODIA
TEL: (855) 23 210 740 Fax: (855) 23 210 742
E-mail: isscam@online.com.kh
យើងខ្ញុំរង់ចាំស្វាគមន៍ដោយក្តីរីករាយ។
សូមអរគុណ!
សុផានី
ថ្ងៃ 02 មករា 2009 ខែវិច្ឆិកា 11, 2009
រូបភាពខាងក្រោមនាងខ្ញុំបានថតនៅខេត្តមណ្ឌលគិរី ដែលនាងខ្ញុំផ្តិតយកនូវតំបន់ទេសចរណ៍
សំខាន់ៗ ដូចជា ទឹកជ្រោះប៊ូស្រា ភ្នំសមុទ្រឈើ ជ្រៃយស់ជាដើម…សូមចូលរួមជាមួយខ្ញុំទាំងអស់គ្នា។
